Yüz zamanla tek bir yerden değişmez.
Zaman yalnız çizgileri belirginleştirmez. Yüzün desteği, hacmin dağılımı, cilt ve doku kalitesi ile mimiklerin bıraktığı izler farklı biçimlerde ve farklı hızlarda dönüşür.
Bu yüzden restorasyon benim için yüzü eski hâline döndürmek değil; zaman içinde nelerin değiştiğini ve bunların yüzün bütünüyle nasıl ilişki kurduğunu anlamaktır.
Yüzde değişen her şey aynı şey değildir.
Aynada tek bir değişim gibi gördüğümüz şey, zamanın yüzün farklı özelliklerinde bıraktığı birden fazla izin birleşimi olabilir.
DESTEK
Yüzün taşıyıcı dengesi zaman içinde değiştiğinde, bazı bölgelerin duruşu ve ışık-gölge ilişkisi de farklılaşabilir.
CİLT VE DOKU
Nem, elastikiyet, yüzey kalitesi ve dokunun genel görünümü yüzün ne kadar canlı, dinlenmiş veya yorgun algılandığını etkileyebilir.
HACİM DAĞILIMI
Hacim yalnız azalmaz; yüz içindeki dağılımı da değişebilir. Bu durum bazı bölgelerin daha boş, bazı bölgelerin ise daha ağır algılanmasına katkı sağlayabilir.
HAREKET VE MİMİK
Yüz yalnız dinlenirken görünmez. Tekrarlanan hareketler ve ifadenin zaman içinde bıraktığı izler de yüzün nasıl değiştiğinin bir parçasıdır.
Restorasyon, geçmişteki yüzü yeniden üretmek değildir.
Eski bir fotoğrafa bakıp kaybolan her şeyi aynı miktarda geri koymaya çalışmak, benim restorasyondan anladığım şey değil.
Çünkü yüz yalnızca eksilen hacimden oluşmaz. Zaman içinde destek, dağılım, doku ve ifade arasındaki ilişki de değişir.
Amaç zamanı silmek değil; bugün gördüğümüz yüzün hangi özelliklerinin desteğe ihtiyaç duyduğunu, hangilerinin ise kendi hâliyle korunması gerektiğini görebilmektir.
Bir yüzde değişen şeyler birbirinden bağımsız değildir.
Destekteki bir değişim, ışık ve gölgenin yüz üzerinde nasıl dağıldığını etkileyebilir. Hacmin zaman içindeki yer değiştirmesi bazı bölgeleri daha yorgun gösterebilir. Cilt kalitesindeki değişim yüzün genel görünümünü farklılaştırabilir; mimik ise yalnız dinlenme hâline bakıldığında göremediğimiz başka bir boyut ekler.
Bu nedenle restorasyonda yalnız tek bir çizgiye, çöküklüğe ya da bölgeye bakmam. Asıl önemli olan, değişen parçaların birbiriyle nasıl ilişki kurduğunu görebilmektir.
Her değişimin zamanı aynı değildir.
Yüzdeki her değişim aynı hızda ilerlemez. Bazıları uzun zaman içinde yavaşça belirginleşirken, bazıları daha kısa sürede fark edilir hâle gelebilir.
Bu nedenle restorasyonu yüzü tek seferde “tamamlamak” olarak görmem. Bazen tek bir adım yeterlidir; bazen farklı ihtiyaçları zaman içinde yeniden değerlendirmek daha anlamlıdır.
Amaç her şeyi aynı anda değiştirmek değil; neyin ne zaman ele alınmasının daha anlamlı olduğunu görebilmektir.
Restorasyon, neyi koruyacağımız kadar neyi destekleyeceğimizi de bilmektir.
Bir yüzün karakteri yalnız oranlarından oluşmaz. İfade, hareket, kişinin kendine ait çizgileri ve yıllar içinde taşıdığı özellikler de bunun parçasıdır.
Bu yüzden benim için iyi bir restorasyonun hedefi zamanı silmek ya da yüzü başka bir hâle dönüştürmek değildir.
Hedef, zamanla değişen şeyi yüzün geri kalanıyla uyumlu ve gerektiği kadar desteklerken, kişiyi kendisi yapan özellikleri koruyabilmektir.